De beroemde dichter en Nobelprijswinnaar Pablo Neruda schreef in 1948 en 1949
tijdens zijn onderduikperiode in het zuiden van Chili zijn magnum opus Canto General,
kroniek van Latijns-Amerika, een atlas van armoede, onderdrukking, vervolging,
liefde en overlevingskracht. Zestig jaar later is het beeld dat hij schetst slechts
weinig veranderd. Nog steeds leven miljoenen mensen onder de dagelijkse dictatuur
van honger en onverdraagzaamheid.

 

In hoofdstuk 10 ‘De vluchteling’ schrijft Neruda over onzekerheid en hoop: ‘… van
de deur van de ene mens naar de andere, van de hand van de ene mens naar de
andere, naar een ander.’ Die thematiek pakt auteur Peter Lenssen 60 jaar later,
als een estafettestokje, weer op in zijn Canto Generalísimo, een ‘hommage’ aan
de onverdraagzaamheid. Omdat er nog steeds teveel generalísimo’s rondlopen in
deze wereld, omdat onverdraagzaamheid de kanker is waaraan mensen lijden.

 

Peter Lenssen werkte samen met de Iraans-Duitse muzikant Sasan Azodi aan een
theaterversie van zijn boek ‘In dit land wil niemand wonen’. In 2004 en 2005
werd op verschillende locaties in het land deze ‘spoken word’ performance onder
de naam ‘Sketches of weeping silence’ uitgevoerd. De dichtbundel Canto
Generalísimo is een vrije interpretatie van deze theatertekst.

Order Canto Generalisimo